Powrót do strony głównej

    Komputerowy program wspomagania leczenia cukrzycy insulinozależnej, powinien spełniać wiele wymogów, które zrealizowane poprawią skuteczność leczenia. Program powinien być narzędziem pracy lekarza, dietetyka, pielęgniarki a także diabetyka. Nie bez znaczenia jest także dydaktyczna forma programu, która wymusiła graficzną prezentację wyników. Zrealizowanie tych założeń umożliwia prowadzenie wszechstronnych i kompleksowych szkoleń różnych grup zainteresowanych leczeniem cukrzycy insulinozależnej.
    Tyle na temat założeń ogólnych. Z nich wypływają założenia szczegółowe, które muszą spełnić wszystkie znane osiągnięcia diabetologii.
     Jak określić stawiane założenia, wymagania w stosunku do programu komputerowego wspomagającego leczenie. Poniższa tabela zawiera ocenę różnych możliwości programu w konfrontacji z działaniem lekarza. Zakres punktowy od 0 do 100. Takie zestawienie było możliwe z uwagi na to, że program istnieje, można go stosować, używać i oceniać skuteczność zlecanej metody insulinoterapii.

Sposób działaniaProgramLekarz
Indywidualizacja leczenia każdego pacjentaPonad 12 mln wariantów (80) Tylko deklaracje (5)
Przepisywanie terapii insulinowej (terapię wpisuje lekarz) NIE (0) TAK (100)
Dostosowanie terapii do wymogów diabetykaZawsze (80) Sporadycznie (10)
Szczegółowa analiza danych pacjentaZawsze (100) Sporadycznie (10)
Analiza diety w dostosowaniu do tempa życiaZawsze (80) Sporadycznie (5)
Analiza insulinoterapii w oparciu o sumę działania wszystkich insulin terapiiZawsze (100) Niemożliwe (0)
Dostosowanie podziału diety do insulinoterapiiZawsze (100) Niemożliwe (0)
Możliwość analizy insulinoterapii w oparciu o profil glikemiiZawsze (80) Sporadycznie (10)
Możliwość popełnienia błędówNIE (90)TAK (0)
Dostarczenie diabetykowi wyników ordynacjiZawsze (100) Sporadycznie (10)
Archiwum zaleceń i wyników leczeniaZawsze (100) Sporadycznie (10)
Suma punktów =910 160
Ocena punktów na 1100  możliwych (%) = 82,714,5

    Wynik punktowy to wywołanie dyskusji. Podkreślam, może zbędną, gdyż za taką oceną stoi ponad 39 lat chorowania ( rok 2014), leczenia przeróżnymi ordynacjami insulinoterapii a także ponad 21 lat skutecznego stosowania programu wspomagającego leczenie cukrzycy insulinozależnej. Dodając, do doświadczeń własnych, liczną grupę wolontariuszy, sprawa oceny programu staje się oczywista. Punktacja ta może ulec zmianie, lecz jak do tej pory, nie ma innego, tak szczegółowego w działaniu, narzędzia wspomagającego leczenie cukrzycy insulinozależnej. Lekarz dysponuje zaleceniami literaturowymi, które najczęściej są różnie interpretowane.
     Ocena punktowa wskazuje na możliwość osiągnięcia skuteczności leczenia z użyciem i bez użycia programu DAIGID
     Argumenty dodatkowe to:
- Uzyskanie rewelacyjnych wyników leczenia.
- Ostateczne rozwiązanie problemu korekty wagi oraz diety dobowej z podziałem na posiłki.
- Powtarzalność ordynacji bez względu na miejsce konsultacji.
- Dydaktyczna forma analizy leczenia.
- Graficzna wizualizacja ordynacji leczenia.
- Skuteczne leczenie bez względu na stopień naukowy lekarza.

     Narzędzie to stworzyło warunki, które w sposób praktyczny traktują dietę, współbieżnie z insulinoterapią, jako sposób na osiągnięcie wysokiej skuteczności leczenia. Dieta stała się przedmiotem analizy na poziomie leku a nie obecnego, teoretycznego traktowania diety w oderwaniu od realiów życia, leczenia zalecanego przez lekarzy. Wymagana jest ścisła współbieżność dyspozycyjnej insulinemii ze zmienną ilością glukozy powstającej w procesie trawienia posiłku.

     Jeżeli ordynacja ma być skuteczna to dietę ustala lekarz, stosując program DAIGID. Bez tego programu, dietetyk ustala dietę w całkowitym oderwaniu od insulinoterapii, co musi być źródłem licznych błędów, wymuszanych błędów popełnianych przez chorego.
     Szczegółowe złożenia programu spowodowały, że algorytm działania funkcjonuje tak, aby ustalał możliwe największą ilość wskaźników określających chorego. Wprowadzone dane, bez dodatkowych czynności, są źródłem do obliczeń takich wskaźników jak:

aktualny wskaźnik masy ciała BMI  -  ocenę wagi aktualnej i właściwej w oparciu o należny BMI   -  wielkość nadwagi lub niedowagi (w kg i %) z propozycją korekty masy ciała   -  diety dobowej w zależności od płci, aktywności, wieku oraz stanu zdrowia   - podziału diety dobowej na podstawowe składniki: węglowodany, białka i tłuszcze.

Wszystko to realizowane jest w ciągu tysięcznych ułamków sekundy z możliwością wydruku jako pomoc dla pacjenta i koniecznie dla dietetyka.

     Trudność wykonania tych obliczeń, za pomocą kartki papieru, długopisu i kalkulatora, powoduje najczęściej zaniechanie tych czynności przez lekarza. Prawda jest jednak taka, że bez techniki komputerowej, jest to niemożliwe.

DAIGID to pierwszy taki program na świecie

    Po wprowadzeniu ordynacji insulinoterapii ustalone zostają kolejne wskaźniki jak: ilość jednostek insuliny przypadających na 1 kg masy ciała a także ilość jednostek insuliny przypadających na jeden Wymiennik Węglowodanowy - WW.
    Jedną z najcenniejszych cech programu jest podział diety na posiłki w dostosowaniu do zaordynowanej insulinoterapii.
    Podział oparty jest na wykresie IDO - Insulinemia Dobowa Ordynowana. To jedynie słuszny podział diety, który czyni z niej lek, współbieżny z insuliną.

    Opracowanie wykresu IDO bez techniki komputerowej jest NIEMOŻLIWE.
Wniosek: do tej pory nikt nie opracował wykresu IDO wobec braku odpowiedniego narzędzia (DAIGID), który jest jedyną poprawną metodą oceny ordynacji insulinoterapii i podziału diety dobowej na posiłki.

Powrót do strony głównej


Opracował: Karol Goik                e-mail:               Aktualizacja:2014-01-10