Powrót do strony głównej

     Program DAIGID w pierwszej kolejności ustalił dietę dobową z podziałem na: węglowodany, białka, tłuszcze. Wszystkie te wielkości ustala lekarz stosownie do stanu zdrowia diabetyka. Nie można sobie wyobrazić, że czynność ta zostanie wykonana nie przez lekarza a np. przez dietetyka. Już wcześniej zaznaczono, że program traktuje dietę i jej podział na posiłki, jako nierozłączny element procesu leczenia dostosowanego do zaordynowanej insulinoterapii. Inna metoda na pewno prowadzi do niskiej skuteczności leczenia, skuteczności dziś znanej a bardzo miernej, niskiej.

     Dieta dobowa zależna jest od wielu czynników, do których zaliczyć należy: wiek, płeć, wzrost, wagę aktualną, budowę kośćca, aktywność fizyczną, nadwaga lub niedowaga. Podział diety na węglowodany, białka i tłuszcze zależeć będzie w głównej mierze od stanu zdrowia diabetyka (nefropatia), aktywności oraz od upodobań chorego.

     Najważniejszym momentem w określaniu roli dety w procesie leczenia, jest jej podział na posiłki. Opisanie tego procesu, według stanu na dzisiaj, wykracza po za zakres niniejszego opracowania.

     Wiadomym jest, że podział ten jest ściśle uzależniony od sumarycznego wykresu IDO a więc od dyspozycyjnej ilości insuliny w organizmie diabetyka w okresie całodobowym. Dyspozycyjna ilość insuliny jest uzależniona od ordynacji insulinoterapii, która obejmuje ustalenie: ilości iniekcji, rodzaj insulin oraz ilości jednostek każdego rodzaju insuliny. Tylko te trzy wielkości, stwarzają nieograniczoną możliwość w zakresie ordynowania. Do tej pory nie opublikowano, w dowolnej literaturze medycznej, poradnikach, tak istotnego w procesie leczenia wykresu. Oznacza to, że obowiązuje nieodpowiedni podział diety na posiłki, katastrofalny dla diabetyka.

     Program DAIGID sam dba o to aby podział na posiłki był odpowiedni do zaordynowanej insulinoterapii. Uniemożliwi wykonanie tego podziału gdy insulinoterapia jest niewłasciwa. Na ekranie, pod wykresami, pokazuje się odpowiedni komunikat.

Jeżeli insulinoterapia jest taka, że nie występują zerowe wartości na wykresie IDO, to klawisz Dieta jest aktywny, jak na powyższej planszy. Dla niewłaściwej insulinoterapii, klawisz ten jest nieaktywny i wskazuje, łącznie z komunikatem pod wykresami, na konieczność wprowadzenia zmian w insulinoterapii. Sytuacja taka jest pokazana na poniższej planszy.

     Pokazany powyżej fragment planszy, autentycznej insulinoterapii (Przykład: Pacjent 3), wskazuje na konieczność zmiany ordynacji już na etapie planowania insulinoterapii. To właśnie rola LEKARZA a nie dietetyka! Bez dysponowania wykresem IDO, obecnie taka "PODPOWIEDŹ" jest niemożliwa. Efektem tego jest trudność ustalenia włściwych posiłków, co staje się dokuczliwe dla diabetyka, szczególnie w ocenie jego udziału w niskiej skuteczności leczenia.
     Poprawna insulinoterapia umożliwia, poprzez aktywację klawisza Dieta , uzyskać podział diety stosowny do insulinoterapii w oparciu o wykres IDO. Poniżej pokazano podział diety dla Pacjent 2. Warto porównać podział według literatury (obecnie stosowany) a właściwym podziałem w oparciu o IDO, to znaczy o zaordynowaną insulinoterapię.

     Praktycznie wszystkie posiłki zdecydowanie różnią sie od literaturowych. Taki podział podyktowała insulinoterapia, którą zawsze można zmienić, dostosować do potrzeb diabetyka. Aby to zrealizować, potrzebny jest unikatowy program DAIGID, bez którego dalsze leczenie cukrzycy insulinozależnej staje się świadomym bezsensem.

     Od tego momentu, po dokonaniu podziału diety na posiłki na bazie IDO, zaczyna się rola dietetyka. Musi on uwzględnić, ustalone udziały węglowodanów, białka i tłuszczu, w każdym posiłku.

     Wypada jeszcze zwrócić uwagę na kaloryczność obiadu. To efekt nieznajomości wpływu zaleconej insulinoterapii przez lekarza oraz dietetyka na kaloryczność obiadu i nie tylko.


Powrót do strony głównej
Opracował: Karol Goik                e-mail:     Aktualizacja:2014-04-10