Powrót do strony tytułowej

Leczenie cukrzycy to nic innego jak dążenie, za pomocą leków i świadomym sposobem życia, do osiągniecia normoglikemii. Oznacza to, że stężenie glukozy we krwi powinno być takie jak u zdrowego. Jak nalezy to sprawdzać?

Kiedyś badania wykonywało się tylko w laboratorium z uwagą, że ma się być na czczo. Jako ciekawostę mogę podać, że moje laboratorium wykonywało pomiar glikemii tylko dwa razy w tygodniu. Wynik był dostępny, jak dobrze się poprosiło, na drugi dzień. Z tym wynkiem leciało się po około trzech dniach do lekarza, który sądził, że taki wynik mamy zawsze, każdego dnia. Mogę się przyznać, że nigdy na czczo nie chodziłem do laboratorium, ale zawsze się zachowywałem tak jak każdego dnia. Wynik był bardziej zbliżony do realiów mojego życia a więc rzeczywistości a na dodatek był taki jaki powinien poznać lekarz. Na czczo bada się człowieka z podejrzeniem cukrzycy lub w ramach wykonywania profilu dobowego przez diabetyka.

Droga do posiadania własnego glukometru nie była łatwa. Osobiście, nim zostałem właścicielem glukometru, badania glikemii wykonywałem za pomocą pasków. To kolor określał jakie mam stężenie glukozy we krwi. Była to wystarczająca i bardzo realna wskazówka aby zastanowić się nad popełnianymi błędami, lub nie, w procesie leczeniu. Ta prosta metoda, po analizie, podpowiadała co w ciągu dnia dawało bardzo dobre wyniki glikemi a co spowodowało odejście od normoglikemii. Tak rodziły się grupy dobrych i niewłaściwych zachowań. Później te spostrzeżenia odniosłem do zespołu leczącego aby ostatecznie dowiedzieć się, że nie tylko chory jest powodem niskiej skuteczności leczenia.

Po wielu latach, glukometr stał się zwyczajnym wyposażenie diabetyka. Został niezbędnym narzędziem wskazującym na realizowany sposób leczenia. Szczególnie w pierwszym okresie chorowania, należy wykonywać częste pomiary przez całą dobę i na bieżąco analizować wynik. To najłatwiesza droga poznania skutecznego sposobu leczenia. Bez nawyku szczegółowej analizy wyniku pomiaru glikemii, można powiedzieć bez obawy, że glukometr jest Ci niepotrzebny, gdyż nie jesteś zainteresowany skutecznym leczeniem, nie dbasz o swoje zdrowie. To niestety jest Twój zgubny wybór.

Jak już wspomniałem, bez analizy nie można skutecznie leczyć cukrzycy, nie zapamięta się dobrych i złych momentów życia, postępowania. Analiza to dokonanie oceny tego co poprzedzało pomiar. Weź pod uwagę:

  1. Swoją aktywność fizyczną.
  2. Wszystkie posiłki jakie spożyłeś przed pomiarem, ich skład, ilość ze szczególnym uwzględnieniem węglowodanów.
  3. To, jakie zastosowałeś leczenie: ile jednostek i jakiej insuliny lub jakie zażyłeś środki doustne.
  4. Porównanie wyniku z innym poprzednim pomiarem, wykonanym o tej samej porze dnia.
  5. Zanotuj to wszystko co spowodowało osiągnięcie wysokiego lub niskiego poziomu glikemii a także to co dało wynik zbliżony do normoglikemii.
  6. Stan zdrowia uwzględniając inne choroby, dolegliwości a także stresy, ktore przeżyłeś lub które Cię czekają.
  7. Plany na najbliższe godziny po pomiarze, które muszą lub mogą być skorygowane osiągniętym wynikiem glikemii
  8. W jaki spsob wypoczywasz, czy masz zdrowy sen i co nie pozwala Ci zasnąć.

Do tego jak przeprowadzisz analizę dodaj jeszcze umiejętność korekty ilości insuliny. Może to być korekta ilości jednostek ustalona przez lekarza lub interwencyjne podanie insuliny szybkodziałajacej. Nawyk samokontroli powinien doprowadzić do tego, że w razie stwierdzenia wysokiej glikemii - hiperglikemia - zdołasz w najkrótszym czasie powrócić do normoglikemii. Niska glikemia - hipoglikemia - musi spowodować, gdy jesteś przytomny, masz kontakt z otoczeniem, spożycie szybkich węglowodanów (cukier, glukoza, słodkie płyny, ...) lecz w ilości odpowiedniej aby nie przejść do hiperglikemii. Kiedyś, gdy podawano około 8 łyżeczek cukru lub dożylnie niezliczoną ilość glukozy, diabetyk przechodził z hipoglikemi do hiperglikemi a uczeni lekarze nazywali to zjawisko "odbiciem od dna" - zawsze stawiałem sobie pytanie: Jakiego dna - wiedzy, umiejętności czy też braku zrozumienia na czym polega interwencja gdy diabetyk ma niebezpiecznie rozchwianą cukrzycę.

Gdy jesteś nieprzytomny, z powodu hiperglikemii lub hipoglikemii, Twój los spoczywa w rękach osób najbliższych lub obcych.
Zawsze przy sobie miej "dokument" z informacją na co chorujesz, jakie pobierasz leki oraz namiary do Twojego lekarza, pogotowia.

Na innej podstronie podam sposób ustalaniaTwojego wskaźnika korekty ilości jednostek insuliny krótkodziałającej lub interwencyjnego jej podania.

Będziesz mógł także sam obliczyć swoją dietę dobową z podziałem na węglowodany, białka i tłuszcze dla każdego posiłku.

Z uwagi na fakt, że podana metoda to interaktywna część strony napisana w JavaScript, dla jej porawnego funkcjonowania należy użyć przeglądarkę
IE - Internet Explorer, dobrze interpretującą te skrypty.

Inne przeglądarki powiedzą Ci że masz np. -1800 lat a cały proces obliczeń będzie niewłaściwy - NIE WOLNO STOSOWAĆ TAK OBLICZONEJ ILOŚCI JEDNOSTEK. Stosuj przeglądarkę IE, która jest integralną częścią systemu Windows.

Jestem przekonany, że nawet nie będziesz wiedział kiedy dojdziesz do wiedzy chroniącej Cię przed niebezpiecznymi glikemiami. Tak utworzony materiał będzie podstawą do dyskusji, zadawania pytań tym, którzy są także odpowiedzialni za Twoje leczenie. Będzie to lekarz, dietetyk, edukator diabetologiczny, pilęgniarka diabetologiczna oraz inni chorzy.

Za upór dążenia do wiedzy czeka każdego sowita nagroda, będziesz diabetykiem AUTONOMICZNYM , wzorem do naśladowania.

Powrót do strony tytułowej

Autor: Karol Goik           Aktualizowano dnia: 2016-01-30